May

19

Klasyfikacja topologiczna języków

Filed Under Językoznawstwo | Comments Off

Cechy wspólne – podobieństwa systemowe w zakresie zawartej w języku informacji gramatycznej

Podstawy klasyfikacji różne elementy mowy: fonologiczne, prozodyczne, morfologiczne, składniowe, leksykalne itp.

- typologia języków według kryterium morfologicznego – pozwala wydzielić języki fleksyjne, aglutynacyjne, alternacyjne, analityczne i polisyntetyczne.

W językach fleksyjnych podstawowymi jednostkami gramatycznymi są morfemy (zwykle końcówki), w których skumulowana jest pełna informacja gramatyczna.

Języki aglutynacyjne przypominają języki fleksyjne, gdyż także wykorzystują w funkcji gramatycznej morfemy. Morfemy

W językach alternacyjnych, do których zalicza się przede wszystkim języki semickie, funkcje gramatyczne pełnią różnego rodzaju wymiany głoskowe.

Typ języków analitycznych wykorzystuje w funkcji gramatycznej wyrazy posiłkowe (por. polski wyraz będę w formie będę czytać). Do języków analitycznych zaliczamy język chiński, angielski, nowoperski, bułgarski i in.

Języki polisyntetyczne (zwane też inkorporacyjnymi), to mamy tu do czynienie z informacją gramatyczną włączaną na różne sposoby do podstawowych jednostek ciągu językowego (wyrazów-zdań). Ten typ języków reprezentują języki paleoazjatyckie, Indian amerykańskich czy niektóre języki kaukaskie.

Właściwości prozodyczne języków, czyli funkcję czy rodzaj akcentu, intonacji czy iloczasu.
Do języków prozodycznych, w których te cechy wykorzystywane są w funkcji gramatycznej, zalicza się język rosyjski, czeski czy łaciński.

Polszczyzna i wiele innych języków należy do języków nieprozodycznych. Ze względu na akcent wyróżniamy języki o stałym i niestałym akcencie.

Wśród języków o stałym akcencie mamy języki, w których akcent pada na początek wyrazu (np. czeski, węgierski, fiński, mongolski), na koniec (język francuski, armeńsłd, khmerski), na przedostatnią sylabę w wyrazie (język polski, włoski) czy na trzecią od końca (język macedoński).

May

9

Klasyfikacja genetyczna języków

Filed Under Językoznawstwo | Leave a Comment

- osiągnięcie współczesnego językoznawstwa. Udowodniono istnienie kilkudziesięciu większych lub mniejszych rodzin językowych, wywodzących się z określonych prajęzyków.

teoria nostratyczna. Twóra językoznawca Hokier Pedersen, przedstawiciei – Rosjanin Władysław Illicz-Switycz. Według teorii nostratycznej można mówić o wspólnym prajęzyku dla języków indoeuropejskich, semito-chamickich, ałtajskich, uralskich, drawidyjskich i kaukaskich. Dowodem na wspólne źródło tych języków jest podobieństwo zaimków osobowych oraz sposobu wyrażania negacji.

- jest wiela źródeł języków używanych przez człowieka, – poligenezy mowy ludzkiej.