Jun
9
Europejska liga słownikowa
Filed Under Językoznawstwo | Comments Off
tendencje: tendencja do różnicowania się, podziału, rozpadu języków oraz tendencja do zbliżania się i upodobniania pewnych ich elementów.
Występowanie pierwszej z nich prowadzi do powstawania rodzin i grup języków pokrewnych, występowanie drugiej – do powstawania lig językowych.
Np.: bałkańska liga językowa to przykład wspólnoty, gdzie między językowe podobieństwo dotyczy i słownictwa, i gramatyki.
Ale istnieją i inne typy lig – wspólnoty oparte wyłącznie na podobieństwie słownikowym. Do takiej wspólnoty należy także polszczyzna. Jest to europejska (a właściwie: europejsko-amerykańska) wspólnota słownikowa, obejmująca poza częścią języków indoeuropejskich również niektóre języki z innych rodzin (fiński, węgierski).
Każdy z tych języków zostawia w siłownikach ślad w postaci zapożyczeń właściwych, takich jak międzynarodowe przyrostki i przedrostki (np. łac. -ismus, fr. -age, ang. -ing) czy międzynarodowe wyrazy (np. łac. cultura, fr. ballon, ang. sport).
Pozajęzykowe przyczyny:
podobnym środowiskiem geograficznym i przyrodniczym,
wspólna historia znajdująca swe odzwierciedlenie w istnieniu międzynarodowych słów nazywających formy ustrojowe i kierunki polityczne (demokracja, faszyzm, feudalizm, socjalizm).
kontakty: polityczne, gospodarcze, kulturalne, naukowe. Ich efektem są zapożyczenia, międzynarodowe słowa, jak: biznes, eksport, administracja
Europejską ligę językową spajają przede wszystkim jawne podobieństwa słownikowe: międzynarodowe przyrostki i przedrostki (.-acja, -ista, anty-, ekstra- itd.) i międzynarodowe wyrazy (atom, kakao, lampa, wino itd.) oraz międzynarodowe wyrażenia (a priori, vice versa itp.).
Comments
You must be logged in to post a comment.